Όταν ο Ντάνος αντιμετώπισε τον Καούνο (ΦΩΤΟ)

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος είναι ένα από τα μεγάλα πρόσωπα της επικαιρότητας στη χώρα, τόσο για το (τουλάχιστον το πρώτο μισό της χρονιάς, όσο και για ολόκληρη, όταν γίνει ανάλογος απολογισμός.

Στα 35μιση χρόνια του (γεννηθείς 8/1/1982) έγινε ξαφνικά ένα όνομα στα χείλη εκατομμυρίων τηλεθεατών. Ένας νέος από το πουθενά, που ζει σε ένα μικρό νησί, έκανε μια συνηθισμένη δουλειά, και κάθε μέρα εξαντλούσε ή και ξεπερνούσε τις δυνάμεις του στην προσπάθεια να βοηθήσει τον εαυτό του και την ομάδα του.
Ο «Ντάνος» είχε μια σειρά χαρακτηριστικών που δεν διέθετε κανένας άλλος παίκτης του Survivor: Πολύ δυνατός αθλητικά κι αγωνιστικά, και που πάντα λειτουργούσε υπέρ της ομάδας, και σε όλες τις φάσεις της συμβίωσης, χωρίς να πολώνεται ιδαίτερα και χωρίς να δημιουργεί ρήγμα στο εσωτερικό της, ακόμα κι όταν τύχαινε για μεγάλο διάστημα κακών κι άδικων συμπεριφορών. Ακόμα και στις εξόφθαλμες συγκρούσεις του με συμπαίκτες του, ο Αγγελόπουλος κράτησε ένα σαφές επίπεδο, αλλά και πνεύμα «ομάδας». Ήταν στην πράξη ο ενοποιητικός παράγων των Διασήμων, όπου – μην ξεχνάμε – πήγε μετά την πολύ γρήγορη αποπομπή του από τους Μαχητές.

Και βέβαια, με τη νίκη του στο Survivor έγινε το δίκαιο. Το ότι επικράτησε ένα παλικαράκι σοβαρό κι όχι σοβαροφανές, και κυρίως που (φαίνεται να) είναι άντρας. Με ότι αυτό συνεπάγεται…

Κι Έλληνας με όλη τη σημασία της λέξης. Κι επειδή και το ένα και το άλλο τείνουν να γίνουν είδος προς εξαφάνιση, τουλάχιστον σε ένα πρόγραμμα που το είδαν εκατομμύρια μάτια, μια χαρά είναι που η πολύ μεγάλη πλειοψηφία εβγαλε νικητή τον Ντάνο (62% με 38% ήταν το αποτέλεσμα του τελικού, ενώ είχε προηγηθεί η πάντα πολύ μεγάλη διαφορά του σε κάθε μορφής ψηφοφορία, και των αποχωρήσεων, και της 24ωρης στην οποία είχε πάρει περίπου 40% αυτός απέναντι σε άλλους οκτώ ακόμα παίκτες τότε, και ο δεύτερος – Μάριος – 19,5%).

 

 

Η ποδοσφαιρική παρουσία και η συνύπαρξη με γνωστούς

* * * Πέραν από ιδιοκτήτης βενζινάδικου και βουλκανιζατέρ (από κοινού με τον αδελφό του) στη Σκιάθο, καθώς και εκπαιδευτής θαλάσσιου σκι τα καλοκαίρια στο ίδιο νησί, ο Γιώργος Αγγελόπουλος έχει και συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό παρελθόν.

Αγωνιζόμενος μεταξύ άλλων, για 6 χρόνια σε επαγγελματικό επίπεδο Β’ και Γ’ Εθνικής κατηγορίας.

Ξεκίνησε την επαγγελματική θητεία του στο χώρο, στα 22 χρόνια του στον Ολυμπιακό Βόλου τη σεζόν 2004-05 (Β’ Εθνική) και συνέχισε σε Ρόδο (Γ’ Εθνική) και Εθνικό Αστέρα (Β’ Εθνική). Τα τελευταία του επαγγελματικά ποδοσφαιρικά βήματα βρέθηκαν τη σεζόν 2009-10 όταν αγωνίστηκε με τη Ρόδο πάλι, στη Β’ Εθνική.

Τελευταία του επαγγελματική συμμετοχή καταγράφηκε στις 26/05/2010στον αγώνα Ιωνικός-Ρόδος. Αγωνιζόταν κυρίως ως κεντρικός αμυντικός – αριστερό στόπερ, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί κι ως αριστερό μπακ.

Ως ποδοσφαιριστής ο Σκιαθίτης μέτρησε 71 συμμετοχές σε επαγγελματικές διοργανώσεις (69 πρωταθλήματος και 2 ματς κυπέλλου) και σημείωσε και 5 τέρματα (3 με σουτ και 2 με κεφαλιά). Είδε 23 φορές την κίτρινη κάρτα και μόλις 1 την κόκκινη!

Το συνοπτικό βιογραφικό του (συμμ. Πρωτ./γκολ)

2004-05 Ολυμπιακός Βόλου (Β’) 1/-

2005-06 Ρόδος (Γ’) 24/4 (1 κ.)

2006-07 Εθνικός Αστ. (Β’) 13/1

2007-08 Εθνικός Αστ. (Β’) 20/-

2008-09 Εθνικός Αστ. (Β’) 7/- (1κ.)

2009-10 Ρόδος (Β’) 6/-

Πρέπει να σημειωθεί ότι στην τρίτη του σεζόν στον Εθνικό Αστέρα, υπέστη άτυχος όταν λίγο μετά την έναρξη της σεζόν υπέστη τραυματισμό με ρήξη χιαστών στο γόνατο, και απουσίασε περίπου έξι μήνες.

Ενώ τραυματισμό είχε υποστεί και την τελευταία χρονιά του στη Ρόδο.

* Το ντεμπούτο του σε επαγγελματική κατηγορία καταγράφεται στο Περιστέρι. Προτελευταία αγωνιστική της σεζόν 2004-2005, Ατρόμητος-Ολυμπιακός Βόλου 0-3 (με ένα γκολ του Σαϊτιώτη και δύο του Σωκράτη Μπουντούρη), πέρασε σαν αλλαγή στο τελευταίο δεκάλεπτο με προπονητή τον Νίκο Κουρμπανά (νυν του Πανηλειακού). Την ίδια σεζόν είχε κι άλλες παρουσίες στον πάγκο. Σε ένα πρωτάθλημα πολύ δυνατό, στο οποίο μετείχε τότε κι ο Πανηλειακός, και που ο Ολ. Βόλου ο οποίος εκείνη τη σεζόν είχε απορροφήσει την Κασσάνδρα, δεν πήρε για τρεις βαθμούς την άνοδο (απέναντι σε Λάρισα, Λεβαδειακό, Ακράτητο, που τελικά ανέβηκαν)

 

* Στην Καισαριανή είχε συμπαίκτη για δυο χρόνια τον Τάσο Φερεκίδη(2006 έως 2008), καθώς και τον Πύργιο γκολκήπερ Γιώργο Λαμπρόπουλο (σεζόν 2007-2008).

Στην παραπάνω φωτό, σε ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα ενώ έχει σκοράρει (ισοφάρισε σε 1-1 κι έπειτα κέρδισαν 3-1) πανηγυρίζοντας με τον «Φερε»

* Στη Ρόδο, κατά την πρώτη παρουσία του, συνυπήρξε με τον Γιώργο Στράντζαλη. Με δυο μάλιστα ιδιότητες. Αρχικά ως συμπαίκτες, κι από τον Ιανουάριο όπου ο Στράντζαλης σταμάτησε την ενεργό δράση, ανέλαβε προπονητής της ομάδας (2005-2006)! Διακρίνονται και στην παρακάτω φωτό (στους όρθιους της σύνθεσης)

Όλοι οι προαναφερόμενοι, έχουν κατά καιρούς αγωνιστεί και στον Πανηλειακό.

– Στην Καισαιριανή, ο πασίγνωστος πλέον, Ντάνος είχε προπονητές τον Σίνισα Γκόγκιτς και τον Μπάμπη Τεννέ. Συνεργάστηκε και με τον Βαγγέλη Χοσάδα, στην τελευταία χρονιά του (Ρόδο).

Και αντιμετώπισε βέβαια ουκ ολίγους προπονητές. Από τον κόουτς του Ολυμπιακού πέρυσι για ένα διάστημα, Βασίλη Βούζα, όταν καθόταν στον πάγκο του Χαϊδαρίου (που τον νίκησε μια φορά Εθνικός Αστέρας-Χαϊδάρι 1-0, στις 29/4/2007, και ηττήθηκε άλλη μία Χαϊδάρι-Εθνικός Αστέρας 2-0, 1/6/2008), και μέχρι και αυτόν του τελευταίου τίτλου πρωταθλήματος του ΠΑΟΚ, στο πρωτάθλημα του 1985, Βάλτερ Σκότσικ (ναι, στο τοπικό ντέρμπι Ρόδος-Διαγόρας Ρόδου 4-1, με τον Αυστριακό τεχνικό στον πάγκο του Διαγόρα).

Και πολλούς άλλους, όπως, Παύλος Δερμιτζάκης (Ατσαλένιος, Διαγόρας), Γιώργος Φοιρός (Αγρ. Αστέρας), Στάθης Σταθόπουλος (Παναιτωλικός), Σούλης Παπαδόπουλος (Προοδευτική), Δημήτρης Καλαϊτζίδης (Βέροια), Μύρων Σηφάκης (Αιγάλεω), Χόρχε Μπάριος (Ιωνικός), Γιώργος Κωστίκος (Καλαμαριά), Γιώργος Χατζάρας (ΠΑΣ Γιάννινα), ακόμη και τον νυν τεχνικό του ΠΑΣ, Γιάννη Πετράκη, όταν καθόταν στον πάγκο του Αστέρα Τρίπολης και τον Αλέκο Αλεξανδρή ως κόουτς της Κέρκυρας

Αλλά και τον νυν τεχνικό του Αστέρα Αμαλιάδας, Πέτρο Μίχο (όταν αυτός ήταν στον Αιολικό, στο πρώτο πέρασμα του από εκεί, το 2005-2006)!

Όταν διέπρεψε κι ως γκολκήπερ! – Πάντα τα …πάντα για την ομάδα!

* * * Η περίοδος του στον Εθνικό Αστέρα ήταν γενικά η καλύτερη στην καριέρα του (και όντως ήταν ατυχία και γι’ αυτόν το λόγο ο τραυματισμός του τον Οκτώβριο του 2008). Αποκορύφωμα ένα παιχνίδι με τον Αγροτικό Αστέρα στην Καισαριανή για το πρωτάθλημα της τότε Β’ Εθνικής. Ήταν η σεζόν 2007-08 και με νίκη τέσσερις αγωνιστικές πριν το φινάλε, οι Καισαριανιώτες έχοντας τον Σίνισα Γκόγκιτς στον πάγκο «κλείδωναν» την παραμονή.

Στο 62′ οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν με πέναλτι του Τσουκαλίδη και οι φιλοξενούμενοι είδαν τον βασικό τους τερματοφύλακα Γκίτκο να αποβάλλεται ως τελευταίος παίκτης. Την θέση του πήρε ο δεύτερος τότε τερματοφύλακας Γιώργος Λαμπρόπουλος, ο οποίος πολύ άτυχος τραυματίστηκε μετά από σχεδόν ένα 5λεπτο!

Τρίτος τερματοφύλακας δεν υπήρχε και ο Αγγελόπουλος προσφέρθηκε μόνος του, πήγε πήρε τα γάντια του τερματοφύλακα και κάθησε στο τέρμα. Αγωνίστηκε με αυταπάρνηση. Στο 71′ ο Αστέρας ισοφαρίζει με πέναλτι και στο 89′ ο Ντάνος έκανε μια εκπληκτική απόκρουση, κρατώντας ανέπαφη την εστία του!

Στις καθυστερήσεις ο Εθνικός Αστέρας πετυχαίνει το γκολ της νίκης 2-1 (με τον Παλαιολόγο) και με το σφύριγμα της λήξης όλοι ξεσπούν σε έντονους πανηγυρισμούς.

«Ντάνος», κυρίες και κύριοι, κάνοντας πάντα τα …πάντα για την ομάδα του!

 

Το κομμάτι καταγωγής του από Ηλεία

Όλοι ξέρουν ότι ο «Ντάνος» είναι από τη Σκιάθο, από την οποία είναι και η μητέρα του Ουρανία (Ράνια). Αλλά όπως το προηγούμενο διάστημα αναδείχθηκε μέσα από σχετικό θέμα της δημοσιογράφουτ της εφημ. “Πατρίς” Νάνσυ Σπυροπούλου, έλκει καταγωγή κι από την Ηλεία!

Αφού από το Δούκα, της ορεινής Φολόης, καταγόταν ο αείμνηστος πατέρας του, ο Παναγιώτης.

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος, αλλά και ο αδελφός του Χάρης, όταν ήταν μικροί κι ακόμα ζούσε ο πατέρας τους, αρκετές διακοπές Πάσχα, Χριστουγέννων αλλά και διαστήματα από τα καλοκαίρια τους, τα περνούσαν στο Δούκα.

Κι επίσης, όπως καταγράφηκε στο ίδιο ρεπορτάζ, μέσα σε εκείνο το διάστημα, για περίπου δυο χρόνια μετακόμισαν στο Δούκα λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του πατέρα, και μάλιστα τα δυο αγόρια φοιτούσαν τότε στο δημοτικό σχολείο του Λάλα.

Πηγή: iliaoikonomia.gr